சகதிய கீதம்

சகதிக்குள் எங்களை எவனோ தள்ளினான்.

தள்ளியவன் நகர்ந்தான், யுகங்கள் நகர்ந்தன.

சகதியின் மணம் பழகிப்போனது.

பலருக்குப் பிடித்தும்போனது.

எங்கள் மலங்கள் கலந்து சகதி விரிந்தது.

சகதிக்குள் தனித்தனி பாகங்கள் பிரித்தோம்.

சகதியில் சந்தணமென்றும் துர்மணமென்றும்

பகுத்துகொண்டோம்.

சரித்திரம் மறக்காமல் அவ்வப்போது

சகதிக்குள் தள்ளியவனைச் சபித்தோம்.

சகதியின் இருப்பைக் காக்கின்றன

எங்கள் நண்டுக் கரங்கள்.

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

%d bloggers like this: